Το Γκόλεμ της Πράγας

Συγγραφέας: ΑΝΩΝΥΜΟΣ Η εβραϊκή κοινότητα της Πράγας δημιουργήθηκε πριν από το 1000 μ.Χ., περίπου 100 χρόνια μετά από την ίδρυση της ίδιας της πόλης. Νομαδικός λαός από αρχαιοτάτων χρόνων, ένα τμήμα του καλωσόρισε την ευκαιρία να ριζώσει στη Βοημία και να ζήσει ειρηνικά με τους Ευρωπαίους συντοπίτες του. Έφεραν μαζί τους τις ιδιαίτερες συνήθειες, παραδόσεις και θρύλους τους, καθώς και την εσωτεριστική τους παράδοση, την Καμπάλα. Οι ιστορίες που περιέχονται στον παρόντα σύνοπτο τόμο δίνουν μια πολύ γλαφυρή εικόνα για την κατάσταση των εβραίων της Πράγας, και τις συνήθειές τους. Μας περιγράφουν την ευλάβειά τους, την πίστη στο Θεό τους και την προσπάθειά τους να ζήσουν μια ζωή γεμάτη φιλανθρωπία και αγαθοεργία. Φυσικά, κεντρικό ρόλο παίζει η ιστορία του Γκόλεμ, ενός ζωογονημένου ανδρείκελου που υπακούει τις εντολές του δημιουργού του, όπως όφειλε να υπακούει και ο σεβάσμιος εβραίος στις εντολές του Θεού του. Οι ιστορίες περί της δημιουργίας και της μετέπειτα ζωής του Γκόλεμ ταιριάζουν και δένουν απόλυτα με τις υπόλοιπες ιστορίες που αφορούν τη ζωή των εβραίων στην Πράγα του Μεσαίωνα. […] Οι ιστορίες που περιέχονται στον παρόντα σύνοπτο τόμο δίνουν μια πολύ γλαφυρή εικόνα για τις την κατάσταση των εβραίων της Πράγας, και τις συνήθειές του. Μας περιγράφουν την ευλάβειά τους, την πίστη στο Θεό τους και την προσπάθειά τους να ζήσουν μια ζωή γεμάτη φιλανθρωπία και αγαθοεργία. Είναι επίσης εμφανής και ο συνεχής διωγμός που δέχονταν από τους χριστιανούς συντοπίτες τους, όπως και οι διαρκείς προσπάθειές τους να μην προκαλέσουν την οργή τους. […] Αν και η ιστορία του Γκόλεμ δεν αποτελεί ιστορική πραγματικότητα, ο ραβίνος Λερβ υπήρξε και άγαλμά του κοσμεί μέχρι σήμερα την πλατεία της Παρθένου Μαρίας, στην Πράγα. Ο επισκέπτης της πόλης μπορεί να επισκεφτεί την Παλαιά-Νέα Συναγωγή, η οποία λειτουργεί κανονικά έως και σήμερα. Πρόκειται για την παλαιότερη ενεργή Συναγωγή της Ευρώπης. Στην πίσω είσοδο, υπάρχουν ακόμα τα σκαλιά που οδηγούσαν στη σοφίτα, όπου και διέμενε το Γκόλεμ. Φυσικά, το γκέτο της Πράγας εξακολουθεί να υπάρχει και οι δρόμοι του ζωντανεύουν από τους θρύλους που έχουν γραφτεί, με μερικούς από αυτούς να περιέχονται στον παρόντα τόμο. Όπως η ψυχή ενός λαού, το «συλλογικό ασυνείδητο» που τον χαρακτηρίζει, αποκαλύπτεται και εκφράζεται μέσα από τους θρύλους και τις ιστορίες, ιδιαιτέρως εκείνες που έρχονται από τα βάθη της ιστορίας του, έτσι και οι ιστορίες που ακολουθούν μας ανοίγουν τα μάτια όχι μόνο στα βάσανα του εβραϊκού λαού, αλλά και στις επιθυμίες και τις προσδοκίες του από τη ζωή και από τον Θεό του.