Οδύσσεια 2 Το ταξίδι εκθέωσης της ψυχής Α΄

Ἡ ραψωδία ε τῆς Ὀδύσσειας εἶναι ἡ κωδικοποιημένη περιγραφὴ τῆς ἐκθέωσης τοῦ νοῦ. Εἶναι ἡ μεγάλη περιπέτεια τῆς κάθαρσης τοῦ κέντρου καρδιᾶς, ποὺ διοικεῖ ὁ Ποσειδῶν, ὁ Εἰνάλιος Ζεύς, ὁ ἴδιος ὁ Ζεὺς ἐκπεφρασμένος στὸ συναίσθημα. Εἶναι ἡ πιὸ συγκλονιστικὴ ραψωδία τῆς Ὀδύσσειας, τὸ ἐλπιδοφόρο μήνυμα τῆς ἔνταξης τοῦ ἀνθρώπου στὴν συμπαντικὴ φιλότητα τῶν θείων ὄντων, ἡ ραψωδία τοῦ Ἑνός, τῆς πεμπτουσίας, τῆς θριαμβικῆς νίκης τοῦ νοῦ ἐπὶ τῆς ὕλης.
Οἱ σκηνὲς ποὺ ἐκτυλίσσονται καὶ οἱ περιγραφὲς τοῦ Ὁμήρου εἶναι κυριολεκτικὰ συγ­κλονιστικές, πόσο μᾶλλον τὰ βαθύτερα νοήματα ποὺ κρύβουν, ἀφοῦ, κάθε φορὰ ποὺ διαβάζει κανεὶς τὸν Ὅμηρο, ἀνακαλύπτει καὶ κάτι καινούργιο, ἀνάλογα μὲ τὸ ἐπίπεδό του, γιατί, ὅπως εἶπε ὁ Δίων ὁ Χρυσόστομος: «Ὁ Ὅμηρος ἁρμόζει καὶ στὶς μικρὲς ἡλικίες καὶ στὶς μεσαῖες καὶ στὶς μεγάλες, γιὰ κάθε παιδὶ καὶ ἄνδρα καὶ γέροντα, δίνοντας ἀπὸ τὸν ἑαυτό του τόσο ὅσο μπορεῖ ὁ καθένας νὰ λάβει».
Λένε πὼς ὁ Ὅμηρος ἦταν τυφλός. Πῶς, ὅμως, θὰ μποροῦσε νὰ περιγράφει τόσες καταπληκτικὲς σκηνὲς μὲ τέτοια ἀκρίβεια, ἂν ἦταν τυφλός; Ἡ τυφλότητα τοῦ Ὁμήρου ἀλληγορεῖ τὸ ὅτι περιγράφει τὸ κοσμικὸ ταξίδι τῆς ψυχῆς κατὰ τὸ πέρασμά της ἀπὸ τὸ ὑλικὸ πεδίο, μακριὰ ἀπὸ τὸν ὁλολαμπὴ τόπο τῶν νοητῶν κόσμων, στὰ ἔσχατα τῶν ὑποσελήνιων πεδίων, ὅπου ἐπικρατοῦν τὰ σκοτάδια τῆς ἄγνοιας καὶ τὰ πάθη, ποὺ θολώνουν τὸ ὄμμα τοῦ νοῦ.
Μὲ τὸν δικό του μοναδικὸ τρόπο καὶ μὲ ἐργαλεῖο τὸν Ἑλληνα Λόγο, τὴν γλῶσσα τῶν θεῶν καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀνοίγει τὴν ἐσωτερική μας ὅραση, κάνει μιὰ κατάδυση στὸν ψυχισμό, γιὰ νὰ φωτίσει τὶς ἀθέατες ὄψεις τῆς ψυχῆς στὸ φῶς τοῦ νοῦ, ἀποκαλύπτει τὴν ἀλήθεια τῆς ὕπαρξης καὶ περνάει μηνύματα γιὰ τὸ «πῶς βιωτέον», ὥστε νὰ ἀνεβοῦμε σὲ δόνηση συντονιζόμενοι μὲ τὸ Ἀγαθόν. Ὅταν ἀνακαλύπτεις τὸ μεγαλεῖο τοῦ Ὁμήρου, γίνεσαι κυριολεκτικὰ ὅμηρός του!
Ἡ ραψωδία ε εἶναι τὸ ἀποκορύφωμα ὅλης τῆς Ὀδύσσειας. Εἶναι ὁ ἀγωνιώδης καὶ ἐν τέλει νικηφόρος ἀγώνας τοῦ ἀνθρώπου νὰ ἐκφράσει τὴν οὐσία τῆς θείας καταγωγῆς του μὲ τὴν κάθαρση τοῦ κέντρου τῆς καρδιᾶς καὶ τὴν βοήθεια τῆς Ἀθηνᾶς-φρόνησης. Ἐκεῖ ποὺ νομίζει ὅτι ὅλα χάθηκαν, ὁ θεὸς ἔχει χαράξει τὸν δρόμο τῆς ἐπιστροφῆς στὴν κοσμικὴ πατρίδα!