Ωδές στην Ελευθερία, στην Ελλάδα και στην Οικουμένη

«Στὴν πολιτεία, πού ἔγινε πορνεῖον, μαστροποί καί πολιτικοί, πουλοῦν σάπια θέλγητρα». Γ. Σεφέρης «Ἀπόγονοι τῶν θεῶν καὶ παιδιὰ τῶν θεῶν ὀνομάζονται Ἕλληνες». Πλάτων - Τιμαίος 40β Στους παραπάνω μαστροπούς και πολιτικούς ἀναφέρομαι. Αὐτούς κατηγορῶ. Αὐτούς ὑμνῶ καί σ’ αὐτούς ἀφιερώνω τίς ΩΔΕΣ μου, καταθέτων Ὀργήν, Πίστην καί Πόνο. Στούς μαστροπούς καί στούς προδότες. Στούς Ἥρωες, στούς Σοφούς, στά Παιδιά τῶν Θεῶν. Κατηγορῶ καί μηνύω τό σάπιο καί προδοτικό πολιτικό σύστημα τῆς νεότερης Ἑλλάδας, τήν «ἐλίτ», πού πούλησε στούς δεσμώτες της Πατρίδας, στούς Βαυαρούς καί στήν Ἑσπερίαν, τήν ἀνεξαρτησία της καί τήν τιμή της. Ἔκτοτε, τήν τυμβωρυχούν, διαρπάζουν καί καταλύουν τά ἱερά και τα ὅσιά της. Τήν μεταλλάσουν σέ πορνεῖον καί χαμαιτυπεῖον. Καί Ὑμνῶ τά παιδιά τῶν Θεῶν, τούς Ἕλληνες. Κάθε Ἄνθρωπον, φωτισμένον πάνω στήν Γῆ, ὅποια καί ἐάν εἶναι ἡ ἰδεολογία του, ἡ Ἐθνικότητά του καί τό χρῶμα του. Τιμῶ τόν Δεσμώτη Ἕλληνα, τόν ἀλήτη, τόν σκλάβο, Άνδρα καί Γυναίκα. Τιμώ τόν Προμηθέα, τόν Σίσυφο, τὸν Ὀδυσσέα, τόν ἐν ὑπνώσει Σπάρτακον. Τιμώ τόν Σκλάβον, μέ τά δύο μεγάλα φωτεινά μάτια, τά βυθισμένα στό ἰσχνό πρόσωπόν του. Τιμώ τούς δύο λάμποντες Ἥλιους ποὺ φωτίζονται ἀπό τὴν αἰώνια ψυχήν τους, τήν Θεϊκήν φύσην τῆς Ελληνικής Πατρίδας, τίς παραδόσεις της, τήν ἱστορία της, τούς μύθους της καί τήν προσδοκία τῆς ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ της. Εἶναι ὅλοι τους, ἐν δυνάμει Ἕλληνες καί Σπάρτακοι. Γιατί ὅλοι φέρουν μέσα τους τήν ἐντολή, νά κατακτήσουν τήν Ἐλευθερίαν καί νά προασπίσουν τά ἱερά της. Γι’ αὐτό, σ’ Αὐτούς ἀφιερώνω τίς ΩΔΕΣ μου. Αὐτοί κουβαλάνε σήμερα τήν Ἑλλάδα στούς ὤμους τους, θανάσιμα αἱμορραγοῦσα. Κατά τόν Βίκτωρα Οὐγκώ: τήν Ἑλλάδα, πού διαστελλόμενη εἶναι ὁ κόσμος καί τόν κόσμον, πού συστελλόμενος εἶναι ἡ Ἑλλάδα.