Τραύμα ΙΙ : Χρόνος, Χώρος & Φράκταλ (fractals)

Η Anngwyn St. Just έχει υπάρξει μάρτυρας αμέτρητων εκφάνσεων των συνεπειών του τραύματος και έγινε μια γόνιμη χρονικογράφος του ανθρώπινου πόνου – αλλά και μια βαθιά ευφάνταστη ποιήτρια του τραύματος. Δόθηκε ολόψυχα, ψυχή τε και σώματι, στο Ανθρώπινο Δράμα, το οποίο είχε την πρωτοκαθεδρία στην εργασία της. Μια δέσμευση που διαρκεί πάνω από πενήντα χρόνια. Αναγνωρίζοντας μέσα στην τραγωδία το ποιητικό -ακόμα και το κωμικό-, έδειξε τι απαιτείται για να παραμείνεις παρών. Στάθηκε με συνέπεια στη θέση της, συνεπής στον ρόλο της ως κλινική τραυματολόγος μέσα στην αρένα της ανθρώπινης οδύνης και στη συνέχεια ανέλαβε να καταγράψει όσα είδε. Θα μπορούσε κάλλιστα να είχε γράψει ξεχωριστές «ιστορίες τραύματος» -χιλιάδες από αυτές- αλλά μια τέτοια γραμμική λογοτεχνική προσέγγιση (ευτυχώς για εμάς!) δεν είναι το πάθος της. Ένα συστημικό κάτοπτρο εξακολουθεί να διευρύνει την κατανόησή της για το τραύμα – ένας φακός τόσο ευρύς, ώστε να συμπεριλαμβάνει ολόκληρη την ανθρωπότητα. Η βαθιά κατανόηση ότι «είμαστε μέρος ενός οικογενειακού συστήματος, το οποίο συνδέεται με άλλα συστήματα μέσα από ποικίλες σχέσεις και πολιτισμούς και το τραύμα του κάθε ατόμου σχετίζεται με ακόμη μεγαλύτερα πολιτισμικά και ιστορικά πρότυπα» είναι θεμελιώδης. Η Anngwyn διακρίνεται αδιαμφισβήτητα για την εκλεπτυσμένη της οξυδέρκεια και τη σπάνια ικανότητα να αναγνωρίζει τη συστημική αλληλεξάρτηση του τραύματος με τις ατομικές, οικογενειακές, γενεαλογικές και συλλογικές αφηγήσεις. [Απόσπασμα Προλόγου από την Karin Dremel, M.T.S., Συντονίστρια Συστημικών Αναπαραστάσεων, Συστημική Τραυματολόγος, Επαγγελματίας Ψυχικής Υγείας, (Μετα-) Ανθρωπιστής Εφημέριος, Κολοράντο ΗΠΑ & Γερμανία]