Η παράξενη ιστορία μιας παράξενης οικογένειας

Αγαπητά μου παιδιά. Εδώ δεν θα σας πω την ιστορία του βιβλίου. Θα σας πω μια δική μου ιστορία, πολύ μικρή, αλλά παράξενη κι αυτή. Κάποια μέρα, στο σπίτι μου, κάτι έγινε με τα παιδιά μου και άρχισε η φασαρία. Εγώ γκρίνιαζα και μάλωνα τα παιδιά. Και δώστου η γκρίνια και η φασαρία... Και κράτησε μέρες... Μια μέρα, εκεί που φούντωσε πάλι η γκρίνια, χτύπησε το τηλέφωνο. Ήταν ένας φίλος μου. Αμέσως άρχισα μαζί του τα αστεία και τα γέλια. Όταν έκλεισα το τηλέφωνο μου λέει η μικρή μου κόρη: -Καλά, πατέρα, αφού ήσουν νευριασμένος πώς μπόρεσες κι έλεγες αστεία; Φαίνεται λοιπόν, πως μπορούμε εύκολα ν αλλάξουμε την συμπεριφορά μας. Αρκεί να μας παρακινήσει κάτι. Αρκεί να το θελήσουμε. Κι αρχίσαμε όλοι να γελάμε. Η παράξενη ιστορία του βιβλίου είναι πολύ διαφορετική. Σ ένα πράγμα μόνο μοιάζει με τη δική μου. Να το πω; Δεν το λέω, για να το βρείτε μόνοι σας.