Παιδάκι με ψυχή και ζηλεμένο

Απ' όσα μπορούμε να γνωρίζουμε είναι η πρώτη φορά που επιχειρείται καταγραφή των τραγουδιών του σε τόσο μεγάλη έκταση, με την προσοχή και επιμέλεια που απαιτεί ένα τέτοιο εγχείρημα. Η σημασία της προσπάθειας αυτής όμως δεν εξαντλείται στο ότι καταγράφηκε ένα σημαντικό μέρος της δημιουργίας του μεγάλου μουσουργού. Δεν εξαντλείται δηλαδή στο ότι θα μπορέσουμε να διαβάσουμε τα τραγούδια. Γιατί στους στίχους των τραγουδιών διασώζονται περισσότερα πάντοτε από όσα διαβάζουμε, γλώσσα και γλωσσικές εκφράσεις, εκφραστικοί τρόποι, στάσεις και νοοτροπίες, ψυχοσύνθεση, τρόποι αντιμετώπισης της πραγματικότητας, ήθος. Διαβάζοντας λαϊκά τραγούδια ακουμπάμε την ίδια την ψυχή του λαού μας, αφού, όπως είναι γνωστό, ο λαϊκός τραγουδιστής δεν παρατηρεί απ' έξω τον λαό και δεν τον περιγράφει, αλλά είναι ο ίδιος σάρκα από τη σάρκα του λαού και μοιράζεται μαζί του τις χαρές και τις λύπες του. Γι' αυτό άλλωστε και το λαϊκό τραγούδι αναγνωρίζεται ως καθολικής μορφής λαϊκή τέχνη. Αυτής της τέχνης λειτουργός ήταν και ο αείμνηστος Βασίλης Τσιτσάνης, ο οποίος δεν πρόσφερε μόνο διασκέδαση και ψυχαγωγία, δεν πρόσφερε μόνο παρηγοριά και ενθάρρυνση σε δύσκολες μέρες της πρόσφατης ιστορίας του λαού μας, δεν πρόσφερε μόνο την πρόσκαιρη, έστω, αλλά λυτρωτική ανακούφιση σε προσωπικές περιπέτειες. Με το έργο του αναδείχτηκε δάσκαλος αγωγής πολιτισμού.