Το παιδί και η ξεχασμένη γλώσσα

Η έκσταση είναι η γλώσσα που άνθρωπος έχει ξεχάσει εντελώς. Έχει υποχρεωθεί να την ξεχάσει. Έχει αναγκαστεί να την ξεχάσει. Η κοινωνία είναι εναντίον της. Η κοινωνία έχει κάνει τρομακτική επένδυση στη δυστυχία. Εξαρτάται από τη δυστυχία, τρέφεται από τη δυστυχία, επιβιώνει από τη δυστυχία. Η κοινωνία δεν είναι για ανθρώπινα πλάσματα. ”Η κοινωνία χρησιμοποιεί τα ανθρώπινα πλάσματα ως μέσα για τον εαυτό της”. Η κοινωνία έχει γίνει περισσότερο σημαντική από την ανθρωπότητα. Η ”κουλτούρα”, ο ”πολιτισμός”, η ”εκκλησία”, έχουν γίνει περισσότερο σημαντικά. Υποτίθεται ότι ”έγιναν για τον άνθρωπο”, όμως ”τώρα δεν είναι για τον άνθρωπο”. Έχουν σχεδόν αντιστρέψει την όλη διαδικασία: Τώρα ο άνθρωπος υπάρχει γι' αυτά... Κάθε παιδί γεννιέται εκστατικό. Η έκσταση είναι φυσική. Δεν είναι κάτι που συμβαίνει μόνο σε μεγάλους σοφούς. Είναι κάτι που ο καθένας φέρνει μαζί του στον κόσμο. ”Ο καθένας έρχεται μαζί της. Πρόκειται για τον εσώτατο πυρήνα της ζωής”. Είναι μέρος του να είσαι ζωντανός.