Το λευκό βιβλίο ή Έρωτες αγοριών

"Όσο περνούν τα χρόνια και ξεμακραίνω από την εποχή που το μυαλό δεν είχε ακόμα αρχίσει να ορίζει τις αισθήσεις, γυρνώντας πίσω βρίσκω αχνάρια του έρωτα που είχα πάντα για τ' αγόρια. Λάτρευα πάντα το δυνατό κι όμορφο, αυτό που εγώ πίστευα πως πρέπει να τ' ονομάζουν το ωραιότερο φύλο. Το δυστύχημα με μένα ήταν ότι βρισκόμουν στα χέρια μιας κοινωνίας που αντιμετώπιζε το ασυνήθιστο σαν αντικείμενο ντροπής και το καταδίκαζε. Βασανιστικά μας υποχρέωνε ν' αλλάξουμε και να καταπνίξουμε τις ιδιαίτερες κλίσεις μας. [...]" Το "Λευκό βιβλίο" πρωτοεκδόθηκε το 1928, στις 25 Ιουλίου, σε 31 αντίτυπα, χωρίς το όνομα του συγγραφέα και χωρίς εκδότη. Ξανατυπώθηκε το 1930 -αφού έχει προηγηθεί μια πρόχειρη αναφορά του Αντρέ Ζιντ στο περιοδικό του, που προδίδει για πρώτη φορά τον συγγραφέα- πάλι με συγγραφέα Ανώνυμο, με μια χειρόγραφη σελίδα και 17 ανυπόγραφα σχέδια του Κοκτώ, χρωματισμένα από τον ζωγράφο Αρμινιόν σε 450 αντίτυπα. [...] (από τον πρόλογο του μεταφραστή)