Ο θάνατος στη χρυσή ακτή

Τι σημαίνει ο καρκίνος για το συγγραφέα; Στο προχωρημένο στάδιο της συναισθηματικής του "σκλήρωσης" τον χαιρετίζει ως ένα σημάδι της "εν εξεγέρσει ζωής". Ταυτόχρονα, αυτός ο καρκίνος είναι η τελική έκφραση όλων όσα από τη γέννηση του λειτούργησαν έτσι που να τον καταβροχθίσουν - η οικογένεια του, το περιβάλλον, η καταγωγή του. Δεν είναι τα γεγονότα αυτά καθαυτά που συνταράζουν σ' αυτό το βιβλίο. Είναι η διασύνδεση των λεπτομερειών. Το όλο πλέγμα αποδεικνύεται σαν το χιτώνα του Νέσσου που είναι υφασμένος έτσι ώστε να κατατρώει με φωτιά το δέρμα εκείνου που θα τον φορέσει. Ανάμεσα στους γονείς του, στην κατάθλιψη του και στον καρκίνο του, ο συγγραφέας παρουσιάζει μια τέλεια διασύνδεση ώστε κι αν οι τρεις αυτοί παράγοντες συνέπιπταν εντελώς τυχαία, δε θα έχανε αυτή η διασύνδεση τίποτα από τη φρικιαστική λογική της.