Μάτια γαλανά, μαύρα τα μαλλιά

Όταν ανοίγουμε ένα βιβλίο της Μαργκερίτ Ντυράς ο κόσμος γύρω μας παύει να υπάρχει. Η Ντυράς σβήνει τα πάντα. Ίσως επειδή αυτή εξαφανίζει από τις φράσεις της κάθε «λογοτεχνικό» στοιχείο και πλάθει μαζί μας μια μορφή εξομολογητικής εχεμύθειας χωρίς προηγούμενο. Στα «Μάτια γαλανά μαύρα τα μαλλιά», η εκμυστήρευση είναι ακόμα πιο έντονη. Αναρωτιέσαι αν είναι δυνατό κάτι τέτοιο όταν έχουν υπάρξει κιόλας 40 βιβλία όπου μας έχει φανεί απόλυτη. Κι όμως η Ντυράς πηγαίνει εκεί όπου δεν την περιμένει κανείς. Ένας ομοφυλόφιλος και μια γυναίκα κι ανάμεσά τους ένας έρωτας απίστευτος. Ή θα μπούμε μέσα του ή δεν θα καταλάβουμε τίποτα. Γιατί η αληθινή τόλμη είναι εδώ, μπροστά μας. Βρισκόμαστε σ' ένα κόσμο «κεκλεισμένων των θυρών» κι ωστόσο όλα είναι διάπλατα ανοιχτά. Μέσα σ' ένα δωμάτιο ξαναβρίσκονται κάθε βράδυ ο άνδρας και η γυναίκα. Ανάμεσά τους η αγάπη, ο πόθος, το μίσος, η έλξη, η άπωση. Φτάνουν ως τα άκρα του πόνου κι ως την κορύφωση του πάθους. Βρισκόμαστε σ’ έναν κόσμο «κεκλεισμένων των θυρών» κι ωστόσο όλα είναι διάπλατα ανοιχτά. Μέσα σ’ ένα δωμάτιο ξαναβρίσκονται κάθε βράδυ ο άντρας και η γυναίκα. Ανάμεσά τους η αγάπη, ο πόθος, το μίσος. Η έλξη, η άπωση. Φτάνουν ώς τα άκρα του πόνου και ώς την κορύφωση του πάθους.