Η πείνα

…Πλαγιασμένος ψηλά στη σοφίτα μου ακούω κάποιο ρολόι να χτυπάει έξι χτυπιές, ξημέρωσε πια, και στις σκάλες είχανε αρχίσει ν’ακούγονται τα σούρτα φέρτα… Ευθύς μόλις άνοιξα τα μάτια μου άρχισα από παλιά μου συνήθεια να συλλογιέμαι αν ήτανε τίποτα που να με κάμει να’μαι χαρούμενος σήμερα. Τα πράγματα μού’χαν έρθει λιγάκι ανάποδα τον τελευταίο καιρό? ένα ένα, ό,τι πραγματάκια είχα, είχανε κουβαληθεί στου “μπάρμπα”, ήμουν καταντημένος νευρικός και μυγιάγγιχτος, μάλιστα δυο τρεις φορές είχα αναγκαστεί να μείνω όλη μέρα πλαγιασμένος από τις ζαλάδες. Πότε πότε, άμα η τύχη μου τα’φερνε δεξιά, κατάφερνα να εισπράξω από τη μια ή την άλλη εφημερίδα ένα τάληρο για καμιά μου επιφυλλίδα. (ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)