Η κόκκινη βαλίτσα του Ιουλίου – Καλοκαίρι του 1974

... για έναν Ιούλιο πενήντα δύο χρόνια πριν... Ένα μικρό 38σέλιδο… ας ταξιδέψει στις καρδιές μας .. «…Υπάρχει όμως και μια άλλη ιστορία, που γράφεται βουβά, μέσα στην αγωνία της μετακίνησης, στον φόβο του θανάτου, στα παράσιτα του ραδιοφώνου, στη νεκρική συσκότιση των πλοίων της επιστροφής… Ετούτη η ιστορία είναι το χρονικό μιας βίαιης ενηλικίωσης. Η μαρτυρία ενός δεκαεξάχρονου κοριτσιού που ξεκίνησε για ένα ξέγνοιαστο καλοκαίρι και βρέθηκε αντιμέτωπο με τον παραλογισμό του πολέμου. Η κόκκινη βαλίτσα της αναχώρησης μετέφερε την αφέλεια και τις προσμονές των νιάτων. Η κόκκινη βαλίτσα της επιστροφής ήταν ασήκωτα βαριά, γεμάτη με τους κρυφούς φόβους …» (από τον πρόλογο του βιβλίου) _________________________________________________ «26 Ιουνίου 1974. Ένα δεκαεξάχρονο κορίτσι, με μια μεγάλη, κόκκινη βαλίτσα, ξεκινά να συναντήσει τον κυπριακό ήλιο. 15 Ιουλίου 1974. Η ξεγνοιασιά καταστρέφεται από τον απόκοσμο θόρυβο των ερπυστριών. 20 Ιουλίου 1974. Η εισβολή ξεκίνησε. Πόλεμος. Δεκατρείς μέρες τρόμου σε Λευκωσία και Λεμεσό, με τον πόλεμο να μαίνεται. Μέσα στη νεκρική συσκότιση του πλοίου «ΣΑΠΦΩ», η Μαίρη επιστρέφει. Πενήντα ώρες στο κατάστρωμα, σφίγγει στα χέρια της το μοναδικό της απόκτημα, που είναι ασήκωτο, βαρύ, γεμάτο με τους κρυφούς φόβους του πολέμου. Μια προσωπική μαρτυρία που μετατρέπει το ατομικό τραύμα σε συλλογική μνήμη μιας ολόκληρης γενιάς.» (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου