Διηγήματα του μικρού σκολειού

Σε λίγο ήρθε ένας χωριανός με το παιδί του, το Γιάννη, που του φαίνονταν στα μάγουλα τα ίχνη των δακρύων, κι είπε του δάσκαλου, παρουσιάζοντας τούτο: - Δάσκαλε, κυρ δάσκαλε! Σου παραδίνω κρέας και να μου παραδώκεις κόκκαλα! Αυτό ήταν το τυπικό της εγγραφής των μαθητών εκείνου του καιρού, που χε παραλείψει η μάνα μου σκόπιμα. Και ειπόντας αυτά τα λόγια ο χωριανός μου, άφηκε το παιδί του κι έφυγε. Στα διηγήματα αυτά ο συγγραφέας εναπόθεσε όλον τον πόνο της γενιάς του και των πριν από αυτόν γενεών: τον πόνο που προκαλούσε η θηριωδία των δασκάλων εκείνων των καιρών.