Αποσιωπητικά

Δεν έχω κάποιο χαρτί ή πτυχίο που να πιστοποιεί τις σπουδές μου αλλά σας διαβεβαιώ ό, τι είναι σημαντικές αν και κάπως ασυνήθιστες. Εκπαιδεύτηκα από μικρός να διακρίνω και να διεισδύω στις υπόγειες στρώσεις των κρυμμένων εαυτών των άλλων και η μεγαλύτερη μου δασκάλα σε αυτό, άθελα της ήταν η διπολική μητέρα μου. Από τον πατέρα μου έμαθα να σιχαίνομαι την μεσοβέζικη ελαφρότητα των εκπτώσεων και είχα πάντα ένα θεματάκι με την άνιση κατανομή δικαιοσύνης. Από νωρίς συστήθηκα με αυτό που αργότερα θα μάθαινα ό,τι ονομάζεται " ψυχολογική κακοποίηση " γεγονός που με ανάγκαζε να φτιάχνω φανταστικούς αποδέκτες, να μιλώ μόνος μου και να κάνω πρόβες για το πως θα επιβίωνα βγαίνοντας κάθε φορά στο πάλκο της ζωής. Έτσι έχω εκπαιδευτεί στο να προλαβαίνω να περιγράφω συναισθήματα και να δίνω απαντήσεις πριν καν τεθούν οι ερωτήσεις. Πάσχω από μνήμη και απροθυμία ολοκλήρωσης και από πάντα ένιωθα ό,τι δεν προλαβαίνω γιατί η ζωή είναι μικρή κι έτσι στην σκέψη και μόνο για κάτι συγκεκριμένο ή μόνιμο, είτε σε ιδιότητες είτε ευρύτερα στις διαπροσωπικές μου σχέσεις, με έπιανε τρόμος και με κυρίευε η αίσθηση ό,τι θα μαραθώ. Γεννήθηκα με ένα βάρος στην ψυχή μου αφόρητο, κουράστηκα γρήγορα και πολλές φορές η πρόσκρουση στην υπαρξιακή μου ξέρα είναι τόσο τρανταχτή που η απύθμενη μοναξιά μου, με στέλνει στο αναρρωτήριο των λέξεων. Στον ελεύθερο μου χρόνο ασχολούμαι με την καταγραφή στιγμών, κατασκοπεύω διακριτικά τις ιστορίες των άλλων, δεν έχω ιδέα γιατί βρίσκομαι εδώ και δεν σας κρύβω ότι δεν με χαροποιεί ιδιαίτερα γιατί ξέρουμε καλά και οι δύο ότι υπό διαφορετικές συνθήκες δεν θα ανταλλάζαμε ούτε καλημέρα. Κάντε μου την χάρη λοιπόν να με απορρίψετε, είναι πολύτιμος ο χρόνος μου καθώς και ο δικός σας φαντάζομαι.