Απλά πράματα

Μπαίνεις στο γήρας, βγαίνεις από το μακροπρόθεσμο. Το μέλλον γενικά δεν σε περιλαμβάνει, ούτε σου φορτώνεται. Οπότε αναγκαστικά συγκεντρώνεσαι λεπτομερειακά, έως και εξαντλητικά, στο σήμερα. Στα διηγήματα ασφαλώς συμμετέχουν και οι απαραίτητοι πολύ νέοι στην ηλικία λογοτεχνικοί χαρακτήρες, όχι σπάνια καταλυτικής σημασίας για την εξέλιξη της πλοκής και την αποτίμηση των αισθημάτων. Όμως δεν υπάρχει περίπτωση να ξεκόψω και από πρωταγωνιστές μεσόκοπους ή και γέροντες που, κατά το λεγόμενο, έχουν φάει τα ψωμιά τους. Αμ δε. Όσο χτυπάει η καρδιά στο στήθος, υπάρχει ζωή, υπάρχει νόημα.