ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΟ ΕΓΩ ΚΑΙ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ

Έτσι λοιπόν, ενώ η ίδια η κοινωνική εξέλιξη κάτω απ' την ασταμάτητη πίεση οικονομικο-ιστορικών νόμων συντελεί στην απελευθέρωση του ανθρωπίνου Εγώ στην εσωτερικότητά του, είναι αυτή η ίδια που του βάζει φραγμούς στην χρήση αυτής της νεοαποκτημένης ελευθερίας του. Δηλαδή είναι η ίδια όχι με την έννοια της εξελίξεως, αλλά με την έννοια της εσωτερικής κοινωνικής δομής. Διότι αυτή η κοινωνική δομή όντας στην βάση της καί στην ουσία της ταξική, προκαλεί από μόνη της καί βαθαίνει ακόμα περισσότερο την αντίθεση ανάμεσα σ' ένα Εγώ απελεύθερο εσωτερικώς αλλά πολιορκημένο καί καταπιεσμένο εξωτερικώς. Η αντίθεση αυτή παρουσιάζεται ως οικονομικο-παραγωγικό γεγονός, ως πολιτική πραγματικότητα, ως συνειδησιακή διάσταση, ως γλωσσικο-εκπαιδευτικό πρόβλημα, ως ηθικο-θρησκευτικό φαινόμενο, ως πρόβλημα κουλτούρας καί ιδεολογίας.