Panzerlied

Ἐπιστροφὴ
Ἁκούω τὸ κλάμα
τῶν ἀνθρώπων
Οἱ λύκοι εἶναι μακριὰ
οὔτε τὸ κλάμα
οὔτε τὸ μαρτύριό τους θὰ φτάσει
σὲ αὐτιὰ τῆς νυσταγμένης πόλης
Καὶ ἐσὺ ποὺ νομίζεις
ὅτι εἶσαι καλύτερος
ἀπὸ τὸ κιρκινέζι
ἐξυπνότερος ἀπὸ τὴν ἀλεποὺ
μὲ τ’ ὅπλο παραπόδα
καὶ τὴ στολὴ παραλλαγῆς
δὲν θ’ ἀργήσει ἡ ὥρα
νὰ ντραπεῖς ποὺ εἶσαι ἄνθρωπος
Τὴ μάνα σου μὲ τὸ δεμάτι ξύλα
στὴν πλάτη
τὸν πατέρα σου ποὺ σεβάστηκε
τὸ χῶμα ποὺ τὸν ἔθρεψε
θὰ θυμηθεῖς
καὶ θὰ ἐπιστρέψεις στὸ δάσος
κι αὐτὸ θὰ σὲ περιμένει
νὰ σοῦ δώσει πίσω τὴν ψυχή σου
ἄθικτη.