Οι φιλέλληνες του 1821

Ο φιλελληνισμός υπήρξε, από την αρχαιότητα, όλως ιδιαίτερη δύναμη του Ελληνισμού, ώς ανταύγεια του Ελληνικού πνεύματος. Η λέξη φιλέλλην από επίθετο μετατράπηκε σε όνομα προσηγορικό, που κατά καιρούς αποκτούσε χαρακτήρα κοινωνικής ή πολιτικής δύναμης. Σε όλες τις γλώσσες του κόσμου οι λέξεις φιλέλλην και φιλελληνισμός έχουν εντελώς διαφορετική σημασία κατά την ευρύτητα και το περιεχόμενό τους από όμοιες λέξεις για άλλους λαούς όπως φιλοπέρσης, φιλορρωμαίος, φιλόρρωσος, φιλότουρκος, φιλοαμερικανός κ.α. οι οποίες υποδηλώνουν πολύ στενώτερη σημασία και όταν, κατα καιρούς, αναφέρονταν ή αναφέρονται ταυτίζονται με πρόσκαιρη πολιτική σκοπιμότητα. Με την έναρξη της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821, άν και το κλίμα στα ευρωπαικά ανακτοβούλια ήταν εχθρικό, εν τούτοις οι λαοί της Ευρώπης και όχι μόνον συναισθάνθηκαν αμέσως την ιδιαίτερη σημασία του κινήματος των Ελλήνων σε σχέση με άλλες εξεγέρσεις στον ευρωπαικό χώρο και κηρύχθηκαν αμέσως υπέρ των αγωνιζομένων Ελλήνων. Τη μεγάλη αυτή συνεισφορά των Φιλελλήνων, υλική, ηθική και αίματος, ιστορεί με απόλυτη τεκμηρίωση ο Μπάμπης Άννινος στο έργο του: Οι Φιλέλληνες του 1821