Ο ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΠΟΝΤΟΣ - Η ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑΣ 1204-1461

Όταν η βυζαντινή Αυτοκρατορία κάτω από την πίεση των ίδιων των αδυναμιών της έπεφτε στα χέρια των Λατίνων σταυροφόρων τον Απρίλιο του 1204, μια νέα αυτοκρατορία γεννιόταν στις ανατολικές εσχατιές του ελληνισμού. Η αυτοκρατορία της Τραπεζούντας (1204-1461) έμελλε για περισσότερα από διακόσια πενήντα χρόνια να παίξει το ρόλο του θεματοφύλακα της βυζαντινής ελληνοχριστιανικής παράδοσης στην Αν. Μικρά Ασία σε μια πολύ δύσκολη περίοδο για το έθνος. Αν και περιτριγυρισμένος από λαούς με εχθρικές διαθέσεις και αντικείμενο της πολλαπλής εκμετάλλευσης του δυτικού εμπορίου ο βυζαντινός Πόντος υπήρξε η τελευταία ακμάζουσα ελληνική χώρα στο Μεσαίωνα. Το βιβλίο αυτό ασχολείται με τρία θέματα που επιχειρούν να δώσουν τόσο στον πρωτόπειρο όσο και στο ειδικό αναγνώστη μια πλούσια γεύση του βυζαντινού ελληνισμού του Πόντου. Το τρίπτυχο "χώρος - άνθρωποι - οικονομία" συνιστούν ένα πλατύ πεδίο αναζήτησης των συστατικών του υστεροβυζαντινού Πόντου. Περιγράφεται το γεωγραφικό περιβάλλον μέσα στο οποίο συγκροτήθηκε η αυτοκρατορία της Τραπεζούντας, αναλύονται οι σχέσεις των ανθρώπων -κυρίως των αριστοκρατών- που συναποτέλεσαν αυτό το νέο κράτος, και σκιαγραφείται ο ρόλος του ιταλικού εμπορίου στον προσδιορισμό της θέσης της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας στην τότε διεθνή γεωπολιτική σκακιέρα.