Η πνευματική και ποιητική πορεία της Μελισσάνθης

Προτού επιχειρήσει κανείς μιαν ανάλυση του πολύμορφου ποιητικού έργου της Μελισσάνθης, είναι ίσως απαραίτητες κάποιες διευκρινίσεις. Το πρώτο που πέφτει στην αντίληψη του αναγνώστη, είναι ο ριζικά διαφορετικός τρόπος ομιλίας της ”άλλοτε” και ”τώρα”, τόσο από πλευράς ποιητικής, όσο και από πλευράς περιεχομένου. Αυτό χωρίζει την ποίησή της σε δύο περιόδους. Η δεύτερη φαίνεται σχετικά πρόσφατη, αφού εμφανίστηκε το 1961 με τη συλλογή ”Ανθρώπινο Σχήμα”, ενώ προοιωνίζεται κιόλας από το 1950 στην ”Εποχή του Ύπνου και της Αγρύπνιας”. Στην επίφαση, η τελευταία Μελισσάνθη φαίνεται ν' αναιρεί την πρώτη, αλλά μόνο στην επίφαση. Γιατί, αν θελήσει να εμβαθύνει κανείς στην πνευματική της πορεία, θα δει ότι υπάρχει απόλυτη συνοχή και συνέπεια σ' ολόκληρο το έργο της.