Η άλλη ζωή στην ποίηση του Γιώργου Σεφέρη

Πολλά από τα ποιήματα του Γιώργου Σεφέρη θάλεγε κανείς πως κρύβουν σκόπιμα την αγωνιώδη υπαρξιακή αναζήτησή του για έναν κόσμο πέρα από τον κόσμο τον γνωστό, σε μια προσπάθειά του να μην εκθέσει τα ιερά του σε βέβηλα μάτια. Ωστόσο, όσοι βασανίζονται από την ίδια αναζήτηση, δεν μπορεί παρά να νιώσουν αμέσως τον κρυφό καϋμό του, την πληγή που έβαλε τη σφραγίδα της στη ζωή και στο έργο του. Γιατί το έργο του είναι η κρυπτική έκφραση μιας ζωής αναλωμένης στην αναζήτηση μιας άλλης, εσωτερικής κατάστασης ή διάστασης, που ο ποιητής συχνά την αποκαλεί ”θαύμα”. Στις σημειώσεις του μιλάει πιο ανοιχτά όπως π.χ. στο παρακάτω απόσπασμα: ”Μόνο μια φορά, ένα τέλος του φθινοπώρου, μου φάνηκε πως με κεραυνοβόλα ενάργεια πέρασε ο θεός... κοντά μου. Και είπα: ”Κατά βάθος είμαι ζήτημα φωτός”. Ήταν μια εμπειρία που πρέπει να έρχεται πραγματικά πολύ σπάνια στη ζωή μας και τη φωτίζει ολόκληρη. Δεν μπορεί κανείς ρηματικά να τη μεταδώσει.” Η φράση: ”Κατά βάθος είμαι ζήτημα φωτός”, ενσωματώθηκε σ' ένα από τα ποιήματα της συλλογής ”Τρία Κρυφά Ποιήματα”. Το ίδιο θέμα εμφανίζεται σε πολλά ποιήματά του, όπως θα προσπαθήσει να δείξει αυτή η μελέτη, με διάφορα συνώνυμα, όπως θάλασσα, γοργόνα, Πρωτέας, Χρυσόμαλλο Δέρας, Ιθάκη, Έγκωμη, αγάπη, φλόγα, τριαντάφυλλο.