ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΓΕΥΜΑ

"Συμπόσιο" τιτλοφορεί ο "Θείος Πλάτων" ένα από τα βαθύτερα φιλοσοφικά του έργα. "Δειπνοσοφιστές" αποκαλεί ο Αθηναίος τα πιο έξοχα πνεύματα της ελληνιστικής περιόδου. Στα "συμπόσια" απάγγελναν ή τραγουδούσαν οι ραψωδοί της ομηρικής περιόδου. Από τότε λοιπόν -και συνέχεια ως τα σήμερα- τα "συμπόσια", οι "συνεστιάσεις" δεν είναι -απλώς και μόνο- μια κοινή επίδοση σε γαστριμαργικές απολαύσεις. Ήταν από πάντα, και εξακολουθούν να είναι κάτι πολύ σημαντικότερο: η βαθιά, ψυχόρμητη ανάγκη, να επικοινωνήσουμε πιο ουσιαστικά και πιο άμεσα -γύρω από το ίδιο τραπέζι- με τους "Ξένους" ("φιλοξενία"), με τους φίλους, με τους αγαπημένους δικούς μας, με τους συνανθρώπους μας. Να τους τιμήσουμε, να τους φιλοξενήσουμε, να τους ευχαριστήσουμε, να τους δεξιωθούμε. Να φάμε μαζί και να πιούμε αλλά και να χαρούμε, και να τραγουδήσουμε μαζί και να χορέψουμε να μεταδώσουμε -ο ένας στον άλλον- τις σκέψεις μας, τα ενδιαφέροντά μας, την ΑΝΘΡΩΠΙΑ και την ΑΓΑΠΗ μας.