No gravity - Αψηφώντας τη βαρύτητα

Το basketball υπήρξε για μένα κάτι παραπάνω από ένα απλό άθλημα, ήταν ένα μονοπάτι. Από τους δρόμους και τα playgrounds του Νιου Τζέρσεϊ και της Νέας Υόρκης μέχρι το κολέγιο και τα κλειστά γήπεδα της Ελλάδας και της Ευρώπης. Από το συνηθισμένο σενάριο ζωής ενός παιδιού μεταναστών μέχρι τη δόξα, τους τίτλους, τις τιμητικές διακρίσεις. Προσπάθησα σε όλη μου την καριέρα να γίνω ένας άξιος πρεσβευτής του σπορ που αγάπησα, και σε όλη μου τη ζωή να εμπνεύσω τους νέους ανθρώπους ώστε να αναζητήσουν έναν υγιή τρόπο ζωής κοντά στον αθλητισμό. Κάθε φορά που ακούω τον ήχο μιας μπάλας και τις φωνές των παιδιών που παίζουν έξω, στο γηπεδάκι της γειτονιάς τους, αισθάνομαι ότι η κληρονομιά της γενιάς του ’87 και το προσωπικό μου αθλητικό και κοινωνικό αποτύπωμα είναι ένα ποτάμι που δε γυρίζει πίσω. Το χρυσό μετάλλιο ήταν η αφορμή να αποκτήσει υπερηφάνεια και αυτοπεποίθηση ένα ολόκληρο έθνος που δεν είχε μάθει πως το να πατήσει στην κορυφή είναι πρώτα απ’ όλα ζήτημα πίστης. Αψηφώντας τη βαρύτητα όσων μας κρατούν στο έδαφος, όταν πιστεύουμε στον εαυτό μας κι εργαζόμαστε στοχεύοντας ψηλά, όλα είναι εφικτά. Νίκος Γκάλης