Εφημερίς Ε (1797)

Το 1797 η «Εφημερίς» έμπαινε στον έβδομο χρόνο της ζωής της, που επρόκειτο να είναι και ο τελευταίος της. Είχε κυκλοφορήσει για πρώτη φορά την παραμονή της πρωτοχρονιάς του 1791. Έβγαινε δύο φορές την εβδομάδα, κάθε Τρίτη και Παρασκευή, και στο τέλος του 1791 είχε συμπληρώσει το πρώτο της έτος (φύλλα 1-105, σελίδες 490), στο τέλος του 1792 το δεύτερο (φύλλα 1-105, σελ. 892), στο τέλος του 1793 το τρίτο (φ. 105, σελ. 1026) και στο τέλος του 1794 το τέταρτο (φ. 104, σελ. 1166). Αντίτυπα των ετών 1795 και 1796 δεν έχουν βρεθή, αλλά φαίνεται απίθανο -και μάλλον αποκλείεται, όπως θα ιδούμε- να είχε διακοπή η έκδοσή της. Η «Εφημερίς» του 1797, αμετάβλητη καθ' όλα, δείχνει κανονική συνέχεια μιας εκδόσεως που είχε διανύσει αδιατάρακτη την ως τώρα πορεία της. Τον πρώτο χρόνο (1791) η «Εφημερίς» ήταν ένα δίφυλλο (τετρασέλιδο) ή τρίφυλλο (εξασέλιδο) σε μικρό σχήμα (διαστ. 22x17 εκατ., όσο ένα βιβλίο σε σχήμα 8ο μεγάλο), σχήμα στο οποίο έβγαιναν τότε και πολλές ευρωπαϊκές εφημερίδες (με τη διαφορά ότι εκείνες είχαν συνήθως περισσότερες σελίδες). Τον δεύτερο χρόνο (1792) άρχισε να βγαίνη σε μικρότερο σχήμα (σχ. 16ο, διαστ. 17χ11 εκατ.), αλλά με περισσότερες σελίδες. Έβγαινε τώρα σε μικρά φυλλάδια των 8 ή των 12 ή των 16 σελίδων. Συνεχής σελιδαρίθμηση, από την αρχή του πρώτου φυλλαδίου ως το τέλος του τελευταίου της χρονιάς, διευκόλυνε τη βιβλιοδέτηση των φυλλαδίων σε ετήσιο τόμο. Γι' αυτό και στο πρώτο φυλλάδιο του έτους προτάσσεται ένα φύλλο τίτλου (εξώφυλλο· βλ. σελ. 76-77). Η νέα τυπογραφική εμφάνιση της «Εφημερίδος», όπως καθιερώθηκε με την έναρξη του 1792, συνεχίστηκε αμετάβλητη και στα επόμενα χρόνια