Εφημερίς Α (1791)

Η «Εφημερίς» της Βιέννης (1791-1797), η πρώτη σωζόμενη ελληνική εφημερίδα, πρωτοποριακό εκδοτικό επίτευγμα των Σιατιστινών αδελφών Μαρκίδων Πούλιου, απασχόλησε τον Λέανδρο Βρανούση για πολλά χρόνια και ως το τέλος της ζωής του. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1950 ο Βρανούσης, με το μοναδικό επιστημονικό του αισθητήριο, σε ερευνητικές αποστολές που πραγματοποίησε σε βιβλιοθήκες και αρχεία του Εξωτερικού, προσπάθησε να επισημάνει και να φωτογραφίσει συστηματικά όλους τους σωζόμενους και διεσπαρμένους εδώ κι εκεί, γνωστούς ή αγνώστους, τόμους και μεμονωμένα τεύχη της «Εφημερίδος», με σκοπό τη φωτομηχανική ανατύπωσή της. Οι αναζητήσεις του συμπληρώθηκαν με σχετικές έρευνες σε ελληνικές βιβλιοθήκες της Αθήνας και των επαρχιών (δημοτικές, μοναστηριακές). Έτσι συγκροτήθηκε στο Μεσαιωνικό Αρχείο (σημερινό Κέντρον Ερεύνης του Μεσαιωνικού και Νέου Ελληνισμού/ΚΕΜΝΕ) σε μικροφίλμς και φωτογραφίες μια σειρά με όλα σχεδόν τα γνωστά αντίτυπα (τόμοι ή τεύχη) της «Εφημερίδος» των ετών 1791-1794 και 1797. Τόμοι ή τεύχη των ετών 1795 και 1796, κατά τα οποία η «Εφημερίς» συνέχισε, κατά τον Α. Βρανούση, να κυκλοφορεί, δεν βρέθηκαν. Η ανατύπωση της «Εφημερίδος» άρχισε νωρίς, αλλά πρακτικές και άλλες δυσκολίες καθυστέρησαν την ολοκλήρωση και την κυκλοφορία της. ΟΙ δύο πρώτοι τόμοι, του 1791 και 1792, φωτοανατυπώθηκαν το 1976 (στον πρώτο τυπώθηκαν και περιλήψεις των περιεχομένων), ενώ οι επόμενοι τόμοι, του 1793, 1794 και 1797, ανατυπώθηκαν το 1981, εκτός από ορισμένα τυπογραφικά φύλλα στο τέλος κάθε τόμου· μόνο η ανατύπωση του πρώτου τόμου είχε ολοκληρωθεί. Στα επόμενα χρόνια και ως το θάνατό του ο Λ. Βρανούσης παρέδωσε στο τυπογραφείο, όπου στοιχειοθετήθηκαν και σελιδοποιήθηκαν κατά το μεγαλύτερο μέρος τους, τα σύντομα Προλεγόμενα στους τόμους της «Εφημερίδος» και τις περιλήψεις των περιεχομένων τους, καθώς και τα εκτενή Προλεγόμενα στην «Εφημερίδα» του 1797. Τα κείμενα αυτά τυπώθηκαν μετά το θάνατό του, με την επιμέλεια του ΚΕΜΝΕ, μαζί με τα τυπογραφικά φύλλα που έλειπαν στο τέλος διαφ