Θεραπεύοντας τη νευρικότητα

Στο «Θεραπεύοντας τη νευρικότητα» (GA 143), ο Rudolf Steiner προσεγγίζει ένα ζήτημα που παραμένει ιδιαίτερα επίκαιρο: τη νευρικότητα, τη διάσπαση της προσοχής, την εσωτερική ανησυχία και την εξασθένηση της συγκέντρωσης. Η διάλεξη δόθηκε στο Μόναχο το 1912 και εξετάζει τα φαινόμενα αυτά μέσα από την ανθρωποσοφική κατανόηση του ανθρώπου. Ιδιαίτερη θέση κατέχουν απλές πρακτικές αυτοπαρατήρησης και συνειδητής άσκησης: η ενίσχυση της μνήμης, η αναδρομική ανασκόπηση, η παρατήρηση των κινήσεων, η συνειδητή μεταβολή του γραφικού χαρακτήρα και η καλλιέργεια μεγαλύτερης παρουσίας στις καθημερινές πράξεις. Ένα σύντομο αλλά ουσιαστικό έργο για τη σχέση ανάμεσα στην προσοχή, τη θέληση, τη μνήμη και την εσωτερική ισορροπία του ανθρώπου.