Θαλασσινές πινελιές

Ο τι?τλος του βιβλι?ου της Ιφιγε?νειας Μετο?χη, «Θαλασσινε?ς πινελιε?ς», αποκωδικοποιει? τις δυ?ο αγα?πες της, τη θα?λασσα, συ?μβολο ελευθερι?ας και την τε?χνη, μια που εκτο?ς απ’ τη λογοτεχνι?α ασχολει?ται με τη ζωγραφικη?, το κο?σμημα, την αργυροχρυσοχοϊ?α. Η γλω?σσα της ρε?ουσα, αλλου? παιγνιω?δης στις «αμμουδιε?ς του Ομη?ρου», αλλου? με ρη?σεις Ελλη?νων και ξε?νων στοχαστω?ν. Με το ε?ργο μπαι?νουμε σε κο?σμο ευ?μορφο, ποιητικο?, δημιουργικο?, της πλα?σης και της ζωη?ς. Στις αφηγη?σεις της υπα?ρχει η παρα?δοση, με η?θη και ε?θιμα - το καθε?να με τη σημασι?α του. Η ι?δια και η γιαγια? της ως οδηγοι? μας περνου?ν απο? την παρα?δοση στον στοχασμο? και στα καλα? και ωραι?α της ζωη?ς και μας αποκαλυ?πτουν ομορφιε?ς που αγνοου?με η? προσπερνα?με. Η πτη?ση των γλα?ρων, ο παφλασμο?ς του κυ?ματος στον βρα?χο, οι λαλιε?ς των πουλιω?ν στα ο?ρη κα?νουν παιγνι?δι στη φαντασι?α της Ιφιγε?νειας, το οποι?ο μετακυλι?εται μαγικα? στη φαντασι?α του αναγνω?στη. Η συγγραφε?ας ε?χει το χα?ρισμα να ξεκινα? απο? τη ομορφια? της Φυ?σης και με δεξιοτεχνι?α να συσχετι?ζει τα φαινο?μενα της με την παρα?δοση του το?που, με το μυ?θο της ζωη?ς και με τις διδαχε?ς ο?λων αυτω?ν. Η Φυ?ση διδα?σκει τη συγγραφε?α κι αυτη? εμα?ς: να επιδιω?κουμε την αρμονι?α, μακρια? απο? πα?θη, μια αρμονι?α εντο?ς μας και εκτο?ς, πνευ?ματος και υ?λης (που δεν ει?ναι αυτοσκοπο?ς). Συγκινει? με τις γλυκιε?ς, παιδικε?ς μνη?μες της κι ε?τσι προσκαλει? με α?νεση την ψυχη? μας σε το?πους αθωο?τητας.