Σπινθηρογραφήματα

Στην ποίησή του γίνεται φανερό πως δεν μένει απλός θεατής της τελετουργίας, αλλά συμμετέχει στην αέναη, συμπαντική ιεροτελεστία. Είναι μέσα στο τοπίο και μέρος του αποτελεί. Και, καθώς βρίσκεται εντός του, μαγεμένος από την τόση ομορφιά, "ακούει", ψυχανεμίζεται τους μυστικούς ψιθύρους όλων όσων σκεπάζει ο ουρανός και κυριεύεται από το κοσμικό δέος. Νιώθει πως κάτω από την πολυμορφία του Σύμπαντος υπάρχει ένας συνδετικός ιστός και αυτόν ανακαλύπτει και μας παρουσιάζει. Άννα Λυδάκη Εν τέλει, αυτό είναι η Ποίηση: να σε μεταφέρει σε άλλες διαστάσεις, να σου υποβάλλει τον Παγκόσμιο Ρυθμό, τον πρωτότυπο και συμπαντικό, να σε προκαλεί να ζήσεις, να σκεφτείς και να δονείσαι ποιητικώ τω τρόπω... Ο Βάλτερ Πούχνερ εμπνέει κι εμπνέεται, διδάσκει και διδάσκεται, εξελίσσεται και βοηθά τους πνευματικούς του συνοδοιπόρους να εξελιχθούν. Είναι γενναιόδωρος, όπως πάντα, εκ φύσεως, εξ αγωγής κι εξ ασκητικής. Γιατί λειτουργεί ως κοσμοκαλόγερος, σαν τους μοναχούς του Μεσαίωνα που αφιέρωναν τη ζωή τους στη μελέτη, στην έρευνα και στη διάσωση της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας, στη διαφύλαξη "παγανιστικών εθίμων" των "εθνικών", που είχαν όμως τεράστια ιστορική και πολιτισμική αξία, διαχρονική. Μπορεί και σήμερα να ζούμε σε έναν άλλου είδους σκοταδισμό, τεχνολογικό, ψηφιακό αυτή τη φορά, όπου η άκριτη και κατακλυσμιαία διάχυση της Πληροφορίας καθιστά σχεδόν ανέφικτη κι απροσπέλαστη τη Γνώση. Μόνον οι Ποιητές έχουν το κλειδί που ανοίγει όλες τις πόρτες. Κι αυτό δεν είναι άλλο από τη Φιλότητα: η φιλαναγνωσία, η βιβλιοφιλία, η θεατροφιλία, η τεχνοφιλία, η λαογραφοφιλία [συχωρέστε μου τους νεολογισμούς] και τα λοιπά και τα παρ-όμοια… Ο Ποιητής είναι Αγάπη, συμπαντική, συνδημιουργική, αναδημιουργική. Ο Ποιητής ταυτίζεται με τον Κρίσνα, που πιάνει δουλειά κάθε που τελειώνει το ισοπεδωτικό του έργο ο αποδομητής Σίβα. Ο Ποιητής είναι ο Όσιρις που ανασταίνεται χάρη στην γενεσιουργό αιτία τής Ίσιδας-Αγαύης, όσες φορές κι αν του επιτεθεί ο κακόβουλος, "σκοτεινός" Σεθ. Ο Ποιητής είναι το "άλας τη