Ποιήματα

Αυτοί οι στίχοι εκφράζουν συμπυκνωμένα τα βιώματα μου - ανάμεσα στην Πράξη και στην Σιωπή, στον Έρωτα και στην Ιστορία, στα όρια του Έρωτα και στα όρια της Ιστορίας... Μαζί τους συμφύρονται θρύμματα του Λόγου του Αλλού - μνήμες ιδίως του Υβ Μπονφουά, του Σαλβατόρε Κουαζίμοντο καί του Έζρα Πάουντ, των ποιητών που ιδιαίτερα αγαπάω. Γράφοντας αυτούς τους στίχους διατυπώνω και διεισδύω έτσι βαθύτερα στα βιώματα μου - με το αμφί αυτό καράβι πού είναι ο Λόγος. Γιατί αν ο Λόγος αποδυναμώνει το βίωμα, περικλείοντας το στα στενά πλαίσια των λέξεων, ωστόσο και το ενδυναμώνει διαλεκτικά - μεταφέροντας το Εγώ στο Εσύ και στο Εμείς, βοηθώντας το Εγώ να διατρήσει τον δερμάτινο χιτώνα της μοναξιάς του για να συναντήσει τον Άλλο... Έτσι λοιπόν η ποιητική αυτή είναι ένας σχολιασμός πάνω σε παραγμένο ήδη από τον Άλλο ποιητικό προϊόν, είναι πρόσκτηση μιας ποίησης παραγμένης που ενσαρκώνεται εντός μου - με την σειρά της παράγοντας κάποιον καινούριο ποιητικό Λόγο... (Κωστής Μοσκώφ)