Παλαβομάρες

Πριν από δώδεκα περίπου χρόνια, ένας φίλος με πήγε να δω ένα θεατρικό έργο με τίτλο Τα άπαντα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ εν συντομία. Τρεις ηθοποιοί κάλυψαν 37 θεατρικά έργα σε 97 λεπτά (συμπεριλαμβανομένου του Άμλετ, που διήρκεσε 43 δευτερόλεπτα). Προσπέρασαν τα βαρετά σημεία. Λίγο καιρό μετά, με προσκάλεσαν να μιλήσω σε μια επαγγελματική συνάθροιση. Μπορούσα να επιλέξω εγώ το θέμα, αρκεί να μη σχετιζόταν με τη δουλειά μου. Παρουσίασα τα "3.000 χρόνια φυσικής σε 45 λεπτά" - τις οκτώ μεγαλύτερες ιδέες στην ιστορία του συγκεκριμένου τομέα. Προσπέρασα τα βαρετά σημεία. Αυτό το σόου των μεγάλων επιτυχιών ανεβοκατέβαινε μέχρι το 2011, όταν το προσωπικό χόμπι διασταυρώθηκε με την επαγγελματική αποστολή. Μου ζητήθηκε να συμμετάσχω σε μια ομάδα εκπόνησης προτάσεων προς τον πρόεδρο, σχετικά με το μέλλον της εθνικής έρευνας των ΗΠΑ. Την πρώτη μέρα, ο επικεφαλής της ομάδας, μας ανακοίνωσε την αποστολή μας. Τι θα έπρεπε να κάνει ο πρόεδρος για να διασφαλίσει ότι η εθνική έρευνα θα συνεχίσει να βελτιώνει την ευημερία και την ασφάλεια της χώρας μας για τα επόμενα πενήντα χρόνια; Ο στόχος μας, είπε, ήταν να δημιουργήσουμε την επόμενη γενιά της έκθεσης του Βάνεβαρ Μπους.