ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΝΑΥΠΛΙΟΥ 1

Το ανά χείρας πόνημα, αποτελεί έργο ζωής του συγγραφέως και δείγμα έντονου και φλογερού τοπικού πατριωτισμού. Ο Θεοδόσης Δημόπουλος (1898 - 1959), υπήρξε υπάλληλος της Τραπέζης της Ελλάδος, μέλος πολυπληθούς οικογενείας και έζησε σχεδόν όλη του την ενήλικη ζωή στην Αθήνα κι άλλες πόλεις (Γρεβενά, Καλαμάτα...) μακριά από την γενέτειρά του. Ωστόσο, φλεγόταν από έναν έντονο τοπικό πατριωτισμό και υπερηφάνεια για το Ναύπλιο και το ιστορικό παρελθόν του. Η πόλη αυτή, αποτελούσε για το συγγραφέα όχι μόνο το γενέθλιο τόπο και το μέρος όπου πέρασε τα παιδικά του χρόνια και την εφηβεία αλλά κι ένα ιδεατό χώρο όπου το ένδοξο παρελθόν, η εξαιρετική τοποθεσία και τα ευγενή χαρακτηριστικά των κατοίκων, του προσέδιδαν κύρος και γεννούσαν μια πραγματική λατρεία. - "Είμαι Ναυπλιεύς!" - έλεγαν οι παλιότεροι, φράση που, στα χείλη τους, αντιστοιχούσε περίπου σε τίτλο ευγενείας. Ευγενείας ενός αστικού στρώματος με καλούς τρόπους, αγάπη για τη μουσική και τα γράμματα, ενδεχομένως ένδοξη καταγωγή από τους αγωνιστές του 1821, πολιτών του πρώτου ελληνικού άστεως. Ο Δημόπουλος, συνέλεγε με μεθοδικότητα και επιμονή για δεκαετίες, δηλαδή περίπου από τη δεκαετία του 20 μέχρι εκείνη του 50, κάθε έγγραφο, παλιά εφημερίδα, μελέτη, ταξιδιωτικές εντυπώσεις, δημοτικό τραγούδι ή παλιά φωτογραφία, που αναφερόταν στο αγαπημένο του Ναύπλιο