Η ξέφρενη πορεία

Η ανάγκη το θέλει να έχουμε διπλή ζωή μες στη ζωή μας, διπλό αίμα μέσα στις καρδιές μας, η χαρά χέρι-χέρι με τον πόνο, το γέλιο χέρι-χέρι με τους ίσκιους, δυο άλογα στον ίδιο ζυγό, τραβώντας καθένα κατά τη μεριά του, καλπάζοντας ξέφρενα. Έτσι πορευόμαστε, καβαλάρηδες σ' έναν χιονισμένο δρόμο, ψάχνοντας το σωστό διασκελισμό, αναζητώντας τον ορθό στοχασμό, και κάπου-κάπου η ομορφιά μας καίει, σαν κάποιο χαμηλό κλαδί που μας χτυπάει κατά πρόσωπο, και κάπου-κάπου η ομορφιά μάς δαγκώνει, σαν κάποιος λύκος έξοχος που ρίχνεται στο λαιμό μας. Κ. Μπ.