Η σειρά σου να πεθάνεις!

Είναι το πρώτο μυθιστόρημα όπου πρωταγωνιστεί ο πρώτος και μοναδικός Έλληνας ιδιωτικός ντετέκτιβ Πλάτων Καρτέσης από τα 6 που θα αποτελέσουν την σειρά με τίτλο ΠΛΑΤΩΝ ΚΑΡΤΕΣΗΣ – ΝΤΕΤΕΚΤΙΒ, και που είναι βασισμένες στις καλύτερες ιστορίες που έχει γράψει μέχρι σήμερα ο Τζίμμυ Κορίνης. Ο Πλάτων Καρτέσης, πρώην αστυνομικός που παραιτήθηκε από την Αστυνομία επειδή δεν άντεχε την διαφθορά, ούτε τις ‘άνωθεν εντολές’, που δεν τού επέτρεπαν να εκτελεί το καθήκον του όπως υπαγορεύει ο Νόμος, δούλεψε ως σεκιουριτάς για ένα φεγγάρι και μετά άνοιξε δικό του Γραφείο Ιδιωτικών Ερευνών, με συνέταιρο την δικηγόρο Τζίνα Περσίδη, που είναι επίσης και η γυναίκα τής ζωής του. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιεί παραβιάζουν συχνά τον Νόμο, αλλά αυτό γίνεται επειδή ο Καρτέσης πιστεύει στην λαϊκή ρήση «Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα’, δηλαδή πάντοτε για καλό, βοηθούμενος κρυφά από τον Αστυνόμο Μπέλκα, τον μέντορά του, που τον είχε πείσει να γίνει αστυνομικός και συμμερίζεται την απογοήτευσή του. Στο πρώτο του μυθιστόρημα, μια υπόθεση ναρκωτικών, όταν δολοφονείται ο πελάτης του, ρίχνεται με τα μούτρα στην έρευνα για να διαλευκάνει τον φόνο, ενώ ο εγκέφαλος πίσω από την δολοφονία, με την βοήθεια σημαντικών στελεχών τού Αθηναϊκού υπόκοσμου, κάνει το παν για να τον εμποδίσει, φτάνοντας στο σημείο να τον παρουσιάσει ως δράστη δύο δολοφονιών και να συλληφθεί από την Αστυνομία. Έξω φρενών, ο Καρτέσης, ιδιαίτερα όταν διαπιστώνει ότι η Τζίνα Περσίδη κρατείται ως όμηρος, καταφέρνει να δραπετεύσει από την ΓΑΔΑ, και με την μυστική συμπαράσταση του Μπέλκα, να συνεχίσει την έρευνα, αδίστακτα και βίαια τώρα, και να φτάσει, τραυματισμένος άσχημα, στο πρόσωπο που κρύβεται πίσω από την όλη ιστορία – ένα πρόσωπο που δεν είχε περάσει ποτέ από το μυαλό του – την ώρα που ετοιμάζεται να εκτελέσει την Τζίνα. Όταν το πρόσωπο αυτό αποπειράται να σκοτώσει τον Καρτέση εκείνος, πυροβολεί στο ψαχνό, αμυνόμενος μεν, αλλά όχι και χωρίς κάποια διάθεση εκδικήσεως. Πριν χάσει ο ίδιος τις αισθήσεις του, προλαβαίνει να ψιθυρίσει στην Τζίνα πόσο τον αγαπάει κι ότι μόνο η δικηγορική της δεινότητα μπορεί να παρουσιάσει αυτό που έγινε ως «φόνο εν νομίμω αμύνη»…