Η έννοια της ψυχής στον θιβετιανό Βουδδισμό και στην πυθαγόρεια

Η λέξη «Αυτόθι» μαρτυρείται από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα και σημαίνει «ευθύς», «αμέσως». Στην διαχρονική σημασία της ως «γνώθι σαυτόν» για τον άνθρωπο, μεγάλη σπουδαιότητα έχει η άμεση ενημέρωσή του, η σύνδεση και η επιστροφή στις ρίζες του. Προς αυτήν την κατεύθυνση ευελπιστεί να συμβάλλει αυτή η, σε μικρό μέγεθος, σειρά βιβλίων με τον γενικό τίτλο «ΑΥΤΟΘΙ». Οι γνωστοί για την σοβαρότητά τους επιστήμονες και ερευνητές, τα κείμενα των οποίων δημοσιεύονται στην σειρά αυτή, εγγυώνται για την ορθή ενημέρωση και την καθιστούν πολύτιμο σύμβουλο κάθε Έλληνα αναγνώστη. Το αντικείμενο αυτής της μελέτης είναι μια σύντομη θεώρηση των εσχατολογικών διδασκαλιών του Θιβετιανού Βουδισμού και της Ελληνικής Πυθαγόρειας φιλοσοφίας με ιδιαίτερη αναφορά στο τι συμβαίνει στο μη – σωματικό μέρος του ανθρώπου, εφ’ όσον κάτι τέτοιο είναι υπαρκτό μετά το θάνατο.