Η δεσποινίς

Η “Δεσποινίδα” είναι μια Σέρβα που αναπτύσσει δράση τοκογλύφου πριν, από και κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου. Για τους συμπολίτες της είναι “ένα πλάσμα δίχως καρδιά και αξιοπρέπεια, μια εξαίρεση για το γυναικείο πληθυσμό της πόλης, κάτι σαν μοντέρνα μάγισσα. . .”. Ανέραστη, αγέλαστη, δίχως χαρά και χωρίς αισθήματα φιλίας και αγάπης ακόμα και για την ίδια τη μητέρα της, βλέπει τους άλλους μόνο ως συμβαλλόμενους στις διαρκείς συναλλαγές της και μόνο έτσι τους αναγνωρίζει. Σκιαγραφώντας το πορτρέτο αυτού του “θηλυκού Σάιλοκ”, ο Ίβο Άντριτς ολοκληρώνει την καταγραφή των ιστορικών γεγονότων και την περιγραφή της ιδιαίτερης πατρίδας του, της Βοσνίας, για μια περίοδο που ξεπερνά τα 400 χρόνια μια καταγραφή που ξεκίνησε με τα άλλα δύο αριστουργηματικά μυθιστορήματά του, “Το γεφύρι του Δρίνου” και “Το χρονικό του Τράβνικ”.