Η βασιλεία της ποσότητας και τα σημεία των καιρών

...Ακριβώς όπως η παραδοσιακή επιστήμη των αριθμών είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από τη σύγχρονη αριθμητική, συμπεριλαμβάνοντας στην τελευταία την άλγεβρα καθώς και όλες τις άλλες επεκτάσεις που επιδέχεται, έτσι και η «ιερή γεωμετρία» είναι κατά βάθος εξίσου διαφορετική από την «ακαδημαϊκή» επιστήμη που είναι στις μέρες μας γνωστή με το ίδιο όνομα. Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά πάνω σ’ αυτό το θέμα, γιατί εκείνοι που μελέτησαν προηγούμενα έργα μας, και ειδικά τον Συμβολισμό του Σταυρού, γνωρίζουν ότι έχουμε αποκαλύψει αρκετά στοιχεία για την υπό συζήτηση συμβολική γεωμετρία, και θα είναι πλέον ικανοί να καταλάβουν πόσο πολύ κατάλληλη είναι για να παραστήσει πραγματικότητες μιας ανώτερης τάξης, τουλάχιστον στον βαθμό που αυτές οι τελευταίες μπορούν να αποδοθούν αισθητά. Και άλλωστε, κατά βάθος, τα γεωμετρικά σχήματα δεν αποτελούν κατ’ ανάγκην τη βάση κάθε εικονιστικού ή «γραφικού» συμβολισμού, από τον συμβολισμό των αλφαβητικών και αριθμητικών χαρακτήρων όλων των γλωσσών έως τον πιο πολύπλοκο και φαινομενικά πιο παράδοξο συμβολισμό των μυητικών Γιάντρας; Είναι εύκολο να καταλάβουμε ότι αυτός ο συμβολισμός επιδέχεται μια απροσδιόριστη πολλαπλότητα εφαρμογών· συγχρόνως, όμως, θα πρέπει να καταλάβουμε καλά ότι μια τέτοια γεωμετρία, απέχοντας πολύ από το να σχετίζεται με την καθαρή ποσότητα, είναι, αντιθέτως, ουσιαστικά «ποιοτική». Το ίδιο ισχύει για την αληθινή επιστήμη των αριθμών, γιατί οι αριθμοί των αρχών- αν και δεν πρέπει να ονομάζονται έτσι παρά μόνο αναλογικά- βρίσκονται, θα λέγαμε, όσον αφορά τον κόσμο μας, στον αντίθετο πόλο από εκείνον που βρίσκονται οι αριθμοί της κοινής αριθμητικής· οι τελευταίοι είναι οι μόνοι που γνωρίζουν οι σύγχρονοι επιστήμονες και αποκλειστικά σ’ αυτούς στρέφουν την προσοχή τους, εκλαμβάνοντας έτσι τη σκιά ως πραγματικότητα, όπως οι φυλακισμένοι στο σπήλαιο του Πλάτωνα.