Διαλεκτική και θεωρία στον νεοπλατωνικό Πρόκλο

[...] Ο Πρόκλος ωστόσο δρατηριοποιείται συγγραφικά σε μια εποχή κατά την οποία ο γνήσιος φιλοσοφικός στοχασμός έχει αποκτήσει έναν δευτερεύοντα ρόλο και έχει προσλάβει, κατά το μάλλον ή ήττον, τη λειτουργία ενός χρηστικού -ανωτάτης βέβαια υφής- μέσου για την επεξεργασία θεολογικών και μεταφυσικών ζητημάτων. Πρόκειται για μια ιστορική περίοδο στο πλαίσιο της οποίας κυριαρχούν οι θρησκευτικές πράξεις, οι μυστικές τελετές και οι θεουργίες, για να εκφραστεί μέσα από την εκτύλιξή τους η εσωτερικότητα του ανθρώπου. Στην συγκεκριμένη αυτή στιγμή της ιστορικής εξέλιξης ο άνθρωπος αναζητεί την εσωτερική κάθαρση, την ψυχική λύτρωση και το πλήρωμα της προσωπικής ζωής του στο μεταφυσικό επέκεινα και επιδιώκει, μέσα σ' ένα κλίμα μυστικών ανατάσεων, να ενωθεί με το θείο. [...] (από τον πρόλογο του βιβλίου)