Άπειρο και πεπερασμένο

Ένας φιλοσοφικός περίπλους, όσο και αν προσπαθεί να φωτίσει μέγιστες φιλοσοφικές αναζητήσεις, παράμονες και επαναλαμβανόμενες υπό διαφορετικές θεωρήσεις, θα ήταν εκ των προτέρων ανεπαρκής, αν όχι προκλητικός, αν δεν περιελάμβανε διαπλεύσεις στον ευρύτερο φιλοσοφικό χώρο, θέσεις του οποίου παρέμειναν και παραμένουν αξιοπρόσεκτες… Αυτό ακριβώς προσπαθούμε να προσεγγίσουμε, ό,τι μοιάζει με πυρίκαυστη ζώνη η οποία αναλώνει αναδημιουργικά όχι μόνο τη φιλοσοφική συνείδηση, αλλά κάθε ανθρώπινη ύπαρξη σε οποιαδήποτε μορφή δραστηριότητάς της και μάλιστα ανεξάρτητα απ’ τα εκάστοτε πολιτισμικά δεδομένα ή διαμορφούμενα. Υπάρχει μία αλήθεια την οποία ζούμε, μία θεμελιώδης αλήθεια η οποία μας συνέχει και η οποία είναι αδύνατο να εμβιώνεται χωρίς τη σνειδητοποίηση του ότι είμαστε όχι απλά ανθρώπινες υπάρξεις, αλλά ανθρωποκοσμικές.