Αυθημερόν

«Κάθησε ώρα πολλή εκεί στην πλατεία. Κι όταν έφτασε στη μέση ακριβώς, άρχισε να γυρίζει γύρω-γύρω χωρίς να ζαλίζεται. Όπως όταν ήταν παιδούλα και την πήγαινε ο πατέρας στην πλατεία Αριστοτέλους. Ο Κεραμικός και το Λούβρο κι ύστερα το κοινοβούλιο και στη στροφή τα Ηλύσια Πεδία και η Αψίδα του Θριάμβου και στο βάθος η νέα Αψίδα στην Defense και στο τέλος η Αγία Μαγδαληνή. Και ξανά τη στροφή και ν’ ανεβοκατεβαίνουν τ’ αυτοκίνητα στον μεγάλο δρόμο κι άλλη μια στροφή ώσπου ζαλίστηκε και κάθησε στο πεζούλι. Κι ήταν σαν σε όνειρο αυτά που είδε. Ήταν, λέει, ένα κόκκινο ποτάμι που κατέβαινε τα Ηλύσια Πεδία. Κόκκινες σημαίες και κόκκινα μαντίλια ν’ ανεμίζουν στον αέρα, όπως τότε που κατέβαιναν τα κόκκινα ποτάμια από το Μπαΐρι στην πλατεία Αγίας Σοφίας. Αλλά ακούστε ποιοι ήταν επικεφαλής της πορείας. Ο Τορέζ και ο Λεόν Μπλουμ και ο Νταλαντιέ και κάπου στην άκρη ο Ελία Έρενμπουργκ. Μα δεν μπορεί, σκέφτηκε για μια στιγμή, αυτή είναι πορεία του Λαϊκού Μετώπου». (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)