Ανθολόγιο πρακτικής φιλοσοφίας

Διαθέτουμε ατέλειωτες ώρες δουλειάς για την επιβίωση και την απόκτηση υλικών αγαθών που θα κάνουν τη ζωή μας καλύτερη και μέσα στη βιασύνη, ξεχνάμε την τροφή της ψυχής, που είναι η αγάπη. Ο ανταγωνισμός, το άγχος, η επιδίωξη όλο και περισσότερου κέρδους, μας κάνουν να ενεργούμε με σκληρότητα. Οι διενέξεις επίσης, ανάμεσα σε ανθρώπους με περιουσιακές ή άλλες οικονομικές διεκδικήσεις οδηγούν πολλές φορές, σ’ ένα μαρτύριο καθημερινό που δύσκολα παίρνει τέλος. Η αγάπη εξαφανίζεται και η ηρεμία μας παραμένει μακρινό όνειρο. Οι ανάγκες της ψυχής παραμερίζονται κι όταν κάποτε το καμπανάκι χτυπήσει, για να μας θυμίσει πως η ζωή μας τελειώνει κι εμείς δεν χαρήκαμε, ίσως είναι ήδη αργά.