Το τίποτε που είναι τα πάντα

Κατά τη διάρκεια της έρευνας του ανθρώπινου είδους για την αιώνια αλήθεια, εν μέσω των αιώνων αναδύεται κάθε τόσο ένα επαναστατικό και ριζοσπαστικό μήνυμα που αλλάζει ολοκληρωτικά την αντίληψή μας για το τι σημαίνει να είσαι εν ζωή. Ένα τέτοιο γεγονός συμβαίνει τώρα και πάλι ανάμεσά μας αλλά θα γίνει αντιληπτό μόνο απο λίγους. Αυτό το ζωτικό και ουσιώδες μήνυμα είναι άμεσα διαθέσιμο. Η λαμπερή απλότητά του φωτίζει άπλετα όλα όσα έχουν γίνει. Η ουσία του είναι συνυφασμένη με τις πιο ποιοτικές γραμμές κάθε ιερής γραφής, επικαλύπτεται όμως απο τις θεωρίες του νου...και παρόλα αυτά το απεριόριστο και γεμάτο δόνηση δυναμικό του απομακρύνει κάθε προσκόλληση σε παράδοση, καταγωγή και ιεραρχία. Ο,τιδήποτε άλλο σήμερα ισχυρίζεται ότι αποτελεί μια ”πνευματική διδασκαλία” σίγουρα δεν πηγάζει από αυτή την αντίληψη. Ακόμα και η πρόσφατη πλούσια συλλογή των αποκαλούμενων ”Αντβάιτα” και ”μη-δυαδικών” διδασκαλιών, δεν κάνει παρά έναν συμβιβασμό με τον αναζητητή. Κλυδωνίζονται στο χείλος της αιωνιότητας ψάχνοντας έναν τρόπο να διεισδύσουν. Αυτό το μήνυμα στέκεται αδιαμφισβήτητα μοναδικό και ξεχωριστό, όπου και οποτεδήποτε αυτό γνωστοποιείται. Όταν αυτό πραγματικά εισακούεται η θεμελιώδης και ασυμβίβαστη διαφορά που έχει εγγενώς αναγνωρίζεται. Εδώ λοιπόν ανάμεσα μας βρίσκεται ο θησαυρός, έτοιμος να ανακαλυφθεί πάλι. Εδώ βρίσκεται το ποτήρι έτοιμο να το πιούμε. Όμως τη στιγμή της επανεύρεσης χάνουμε την αναζήτηση, χάνουμε το όνειρο, χάνουμε κάθε ελπίδα να είμαστε εμείς και αυτό που μένει είναι η ανεκτίμητη ελευθερία! Ρίτσαρντ Χάρις