Ομοιοπαθητική

Η ομοιοπαθητική είναι ένα σύστημα εναλλακτικής ιατρικής που επινοήθηκε το 1796 από τον Γερμανό γιατρό Σάμουελ Χάνεμαν.

Οι δύο βασικές αρχές της ομοιοπαθητικής

Ο νόμος των ομοίων («τα όμοια θεραπεύονται με τα όμοια»): Η πεποίθηση ότι μια ουσία που προκαλεί συγκεκριμένα συμπτώματα σε έναν υγιή άνθρωπο μπορεί να θεραπεύσει έναν ασθενή με τα ίδια συμπτώματα. [1]
Η διαδικασία της δυναμοποίησης (αραίωση και ανάδευση): Οι ουσίες αραιώνονται διαδοχικά σε νερό ή αλκοόλ. Οι αραιώσεις είναι τόσο μεγάλες, που στο τελικό προϊόν συχνά δεν απομένει ούτε ένα μόριο της αρχικής ουσίας. Οι υποστηρικτές της πιστεύουν ότι το νερό διατηρεί τη «μνήμη» της ουσίας, ισχυρισμός που έρχεται σε αντίθεση με τους νόμους της φυσικής και της χημείας.

Η στάση της Επιστήμης και της Ιατρικής

Έλλειψη επιστημονικού υπόβαθρου: Δεν υπάρχει κανένας βιολογικός ή χημικός μηχανισμός που να εξηγεί πώς θα μπορούσαν να λειτουργούν αυτά τα σκευάσματα.
Κλινικές δοκιμές: Μεγάλοι διεθνείς οργανισμοί υγείας, όπως ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) και το Εθνικό Σύστημα Υγείας της Μ. Βρετανίας (NHS), τονίζουν ότι η ομοιοπαθητική δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για τη θεραπεία σοβαρών ή χρόνιων ασθενειών.
Κίνδυνοι για την υγεία: Αν και τα ίδια τα σκευάσματα είναι συνήθως ακίνδυνα λόγω της τεράστιας αραίωσής τους, ο κύριος κίνδυνος προκύπτει εάν ένας ασθενής καθυστερήσει ή αποφύγει να λάβει την κατάλληλη, επιστημονικά τεκμηριωμένη ιατρική φροντίδα.

Στην Ελλάδα, η Ελληνική Εταιρεία Ομοιοπαθητικής Ιατρικής αποτελείται από γιατρούς που εφαρμόζουν τη μέθοδο παράλληλα ή εναλλακτικά, ωστόσο η επίσημη ιατρική κοινότητα συνιστά πάντα την εμπιστοσύνη στη συμβατική, βασισμένη σε αποδείξεις (evidence-based) ιατρική.

Παρέχεται μόνο για σκοπούς πληροφόρησης. Για ιατρικές συμβουλές ή διάγνωση, συμβουλευτείτε έναν επαγγελματία του χώρου.

Αν ψάχνεις βιβλία σχετικά με «ομοιοπαθητική» Psarasbooks.gr - Βιβλιοπωλείο Ψαράς το πιο ενημερωμένο και εξειδικευμένο βιβλιοπωλείο με την πλουσιότερη συλλογή βιβλίων για το θέμα για ομοιοπαθητική

Η ομοιοπαθητική απευθύνεται κυρίως σε άτομα που αναζητούν εναλλακτικές ή συμπληρωματικές προσεγγίσεις για την υγεία τους, συχνά επειδή είναι απογοητευμένα από τη συμβατική ιατρική ή επειδή θέλουν να αποφύγουν τις παρενέργειες των χημικών φαρμάκων.

Σύμφωνα με κοινωνιολογικές και ιατρικές μελέτες, το κοινό που στρέφεται συχνότερα στην ομοιοπαθητική περιλαμβάνει τις εξής ομάδες:

Οι κύριες ομάδες κοινού

Άτομα με χρόνια ή ψυχοσωματικά προβλήματα: Άνθρωποι που υποφέρουν από παθήσεις όπως το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, ημικρανίες, αλλεργίες, χρόνιο άγχος, αϋπνίες ή χρόνια κόπωση. Συχνά πρόκειται για καταστάσεις όπου η κλασική ιατρική προσφέρει διαχείριση συμπτωμάτων, αλλά όχι οριστική θεραπεία.

Γονείς μικρών παιδιών: Πολλοί γονείς επιλέγουν ομοιοπαθητικά σκευάσματα για κοινά παιδικά προβλήματα (π.χ. κολικούς, οδοντοφυΐα, συχνά κρυολογήματα), θεωρώντας τα πιο «φυσικά» και ασφαλή, καθώς δεν έχουν τις παρενέργειες των συμβατικών φαρμάκων (π.χ. αντιβιοτικών).

Άτομα που δίνουν έμφαση στον «φυσικό» τρόπο ζωής: Κοινό με υψηλή οικολογική συνείδηση, που προτιμά βιολογικά προϊόντα, εναλλακτικές θεραπείες και γενικότερα μια ολιστική προσέγγιση για την ευεξία του.

Ασθενείς που αναζητούν εξατομικευμένη προσοχή: Η ομοιοπαθητική εξέταση διαρκεί συνήθως αρκετή ώρα και περιλαμβάνει αναλυτική συζήτηση για την ψυχολογία, τον τρόπο ζωής και τις συνήθειες του ασθενούς. Αυτή η προσοχή ελκύει ανθρώπους που νιώθουν ότι η συμβατική ιατρική τους αντιμετωπίζει απρόσωπα.

Σημαντική επισήμανση για την ασφάλεια

Παρόλο που η ομοιοπαθητική χρησιμοποιείται ευρέως από τις παραπάνω ομάδες, η επιστημονική κοινότητα τονίζει ότι δεν πρέπει να αντικαθιστά τη συμβατική ιατρική, ειδικά σε σοβαρές, οξείες ή απειλητικές για τη ζωή παθήσεις (π.χ. λοιμώξεις, καρδιακά νοσήματα, καρκίνος).